شرکت خودروهای خودران وایمو، متعلق به گوگل، اعلام کرد که دیگر به کاربران اوبر اجازه رزرو تاکسی‌های رباتیک خود را نخواهد داد؛ این تصمیم چند ساعت پیش از آن اتخاذ شد که غول قدیمی خدمات سفر اشتراکی استدلال کند تمامی اپراتورهای ناوگان وسایل نقلیه خودران باید به جای ایجاد پلتفرم‌های اختصاصی، از پلتفرم این شرکت استفاده کنند.
این تنش فرسایشی در طول روز چهارشنبه جریان داشت و با اظهارات تکدرا ماواکانا، مدیرعامل مشترک وایمو، به خبرگزاری بلومبرگ آغاز شد که در آن اعلام کرد شرکت متبوعش به همکاری انحصاری خود با اوبر در آستین و آتلانتا پایان خواهد داد.
ماواکانا گفت وایمو از این مسئله ناراضی است که وقتی کاربران اپلیکیشن اوبر درخواست سفر با یکی از تاکسی‌های رباتیک این شرکت را ثبت می‌کنند، تضمینی برای تخصیص آن‌ها وجود ندارد.
خبر این جدایی در همان روزی منتشر شد که اوبر نتایج مالی فصلی خود را اعلام کرد. مطابق روال مرسوم در چنین موقعیت‌هایی، این شرکت اظهاراتی را که مدیرانش قصد داشتند در نشست اعلام درآمد مطرح کنند، منتشر نمود.
دارا خسروشاهی، مدیرعامل اوبر، از این اظهارات برای ترویج این ایده استفاده کرد که اوبر بستر طبیعی و ایده‌آلی برای اپراتورهای ناوگان رباتاکسی محسوب می‌شود؛ چرا که در مقایسه با اپلیکیشن‌های شرکت‌های تاکسی خودران، در حال حاضر حدود ۳۰ درصد سفرهای بیشتری را به ازای هر خودرو در روز انجام می‌دهد. وی افزود که این نرخ بهره‌وری بالاتر، به انضمام استفاده از زیرساخت‌های مشترک شارژ و نگهداری، می‌تواند «حتی پس از کسر کارمزد بازار اوبر، سودآوری بیشتری برای ناوگان به همراه داشته باشد.»
«با گسترش دسترسی به فناوری خودران، بر این باوریم که این قابلیت در تجاری‌سازی سودآور خودروها، به منبعی روزافزون برای کسب مزیت رقابتی و ارزش‌آفرینی تبدیل خواهد شد.»
این دو رویداد تناقض جالب‌توجهی دارند، زیرا اوبر استدلال می‌کند که مقیاس پلتفرم آن، این شرکت را به میزبان ایده‌آلی برای بازیگران شخص ثالث تبدیل می‌کند؛ درست همان کاری که گوگل با خدمات جستجو، فروشگاه اپلیکیشن و یوتیوب خود انجام می‌دهد. نکته‌ای که ناگفته باقی می‌ماند این است که هر دو شرکت جایگاه‌های نگران‌کننده و انحصارطلبانه‌ای در بازارهای مربوط به خود دارند.
کروسراوشاهی همچنین روش‌های بیشتری را که اوبر قصد دارد برای تقویت موقعیت خود به کار گیرد، تشریح کرد؛ از جمله قرار دادن حدود ۲,۰۰۰ روبات‌کاب در جاده‌ها در سال ۲۰۲۷، پیش از «یک افزایش تجاری بسیار بزرگتر که از سال ۲۰۲۸ آغاز می‌شود». این برنامه به این معناست که اوبر برخی خودروها را خود اجرا خواهد کرد و به اپراتورهای روبات‌کاب شخص ثالث که امکان رزرو از طریق اپلیکیشن اوبر را فراهم می‌کنند، تکیه خواهد کرد.
«مهم است که ساختن یک اکوسیستم گسترده به این معنا نیست که منابع‌مان را به‌طور مساوی توزیع کنیم»، مدیرعامل توضیح داد. «ما قصد داریم یک پلتفرم باز را حفظ کنیم در حالی که سرمایه، منابع یکپارچه‌سازی و پشتیبانی اجرایی را بر پشت یک گروه کوچک‌تر از شرکای با واضح‌ترین مسیرهای مقیاس‌پذیری تجاری و اقتصادهای جذاب در مرحله بلوغ متمرکز کنیم.»
به عبارت دیگر، هر چه اوبر از روبات‌کاب‌ها بیشتر استفاده کند، سعی خواهد کرد حداکثر سود را به‌دست آورد.
کاربران اوبر در سه‌ماهه سوم خدماتی به ارزش ۵۹.۸ میلیارد دلار رزرو کردند که نسبت به سال گذشته ۲۰ درصد افزایش داشت. شرکت از این مبلغ ۱۴.۷۵ میلیارد دلار را به‌عنوان درآمد شناسایی کرد که ده درصد بهبود نشان می‌دهد.
سهم سرویس‌های اشتراک‌سفر ۲۹.۵ میلیارد دلار از رزروها و ۷.۵ میلیارد دلار از درآمدها را تشکیل می‌داد. خدمات تحویل ۵.۵ میلیارد دلار درآمد بر پایه ۲۸.۵ میلیارد دلار رزرو به‌دست آورد.
عجیب نیست که خسروشاهی خواستار افزایش روبات‌کاب‌ها باشد: این خودروها کسب‌وکار سودآورتر اوبر را تقویت خواهند کرد.
شرکت ممکن است به این تقویت نیاز داشته باشد، زیرا دیروز دادگاه عالی استرالیا تصمیم گرفت که شرکت باید ۸۱ میلیون دلار استرالیا (۵۷ میلیون دلار) مالیات حقوق و دستمزد ایالتی پرداخت کند، زیرا هزینه‌های پرداختی به رانندگان اشتراک‌سفر عملاً حقوق محسوب می‌شود. در حالی که این پرونده به فعالیت‌های اوبر در یکی از شش ایالت استرالیا پرداخته بود، تمام ایالات این مالیات را دریافت می‌کنند. این پرونده یکی از موارد متعدد در سرتاسر جهان است که دادگاه‌ها کارگران گِیگ را برای اهداف حقوقی و مالیاتی به‌عنوان کارمند شناخته‌اند. دادگاه عالی بالاترین مرجع قضایی استرالیا است و حوزه‌های قضایی هم‌فکر در سراسر جهان از این تصمیم آگاه هستند.
"این بخش 3 از 3 است. فقط همین بخش را ترجمه کن."
تیم ترجمه تحریریه گیلانی جان - محمد رمضانی - سیده رقیه پوراشرفی