هر سرزمینی با سرمایه‌های انسانی‌اش زنده می‌ماند؛ از بزرگانی که سال‌ها در عرصه‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی چراغی افروخته‌اند، تا جوانانی که امروز با استعداد و پشتکار خود مسیر فردا را می‌سازند. گیلان نیز مملو از این چهره‌هاست؛ مفاخر ارزشمندی که هنوز در میان ما هستند اما کمتر آن‌گونه که شایسته است شناخته شده‌اند، و جوانان نخبه‌ای که به‌جای مهاجرت، ماندن را برگزیده‌اند و می‌توانند مفاخر آینده این دیار باشند.
در راستای پاسداشت این گنجینه‌های انسانی—مفاخر زنده امروز و آینده‌سازان جوان گیلانی—بخش تازه‌ای را راه‌اندازی کرده است. هدف ما شناسایی و شناساندن چهره‌هایی است که با دانش، تلاش و اثرگذاری خود، سهمی در اعتلای نام گیلان و ایران دارند؛ چه آنان که سال‌هاست می‌درخشند، و چه آنان که تازه در مسیر افتخارآفرینی گام گذاشته‌اند. در این بخش، با روایت زندگی، دستاوردها و نقش‌آفرینی‌های این افراد، پلی خواهیم ساخت میان مردم و سرمایه‌های کم‌نظیر دیارمان.
قسمت بیست و پنجم: شریف لطفی؛ چهره برخاسته از رشت و بنیان‌گذار دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران
لطفی، آهنگساز، نوازنده هورن، رهبر ارکستر و از چهره‌های اثرگذار آموزش موسیقی در ایران، از جمله هنرمندان گیلانی است که نقش او در شکل‌گیری و توسعه آموزش دانشگاهی موسیقی کشور، جایگاهی فراتر از فعالیت‌های فردی و هنری دارد.
۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۹ در رشت متولد شد. دوران کودکی‌اش در این شهر سپری شد، اما در ده‌سالگی و پس از تغییر شغل پدر، همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد. علاقه به موسیقی از همان سال‌های نوجوانی در زندگی او شکل گرفت و به تشویق پدر، که خود از شاگردان استاد ابوالحسن صبا بود، در دوازده‌سالگی وارد هنرستان عالی موسیقی تهران شد.
وی، پس از دریافت دیپلم و کارشناسی موسیقی، به دلیل برخورداری از جایگاه علمی ممتاز، بورسیه تحصیلی دریافت کرد و برای ادامه تحصیل راهی آلمان شد. او در آکادمی موسیقی هامبورگ، در رشته‌های پداگوژی موسیقی و رهبری ارکستر، نزد استادان برجسته‌ای از جمله پروفسور بروکنر روگربرگ، پروفسور شروتر و هاینریش کلر به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت.
بازگشت او به کشور، آغاز فصل تازه‌ای از فعالیت‌های آموزشی و مدیریتی‌اش بود. ابتدا به عضویت هیئت علمی هنرستان عالی موسیقی درآمد و سپس سرپرستی این مرکز را برعهده گرفت. در ادامه، از سال ۱۳۵۸ به عضویت هیئت علمی دانشکده موسیقی دانشگاه هنر درآمد و بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای خود را به توسعه آموزش دانشگاهی موسیقی اختصاص داد.
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای شریف ،بنیان گذاری دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران است؛ مسیری که با پیگیری‌های مستمر، اخذ مجوزهای لازم، طراحی ساختار آموزشی و تدوین سرفصل‌های درسی شکل گرفت. او در این مسیر برای توسعه رشته‌های موسیقی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تلاش کرد و از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۹ ریاست دانشکده موسیقی دانشگاه هنر را برعهده داشت.
فعالیت‌های او تنها به آموزش دانشگاهی محدود نماند. بنیان‌گذاری و رهبری ارکستر سمفونیک دانشگاه تهران، رهبری ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن و تأسیس و رهبری ارکستر فیلارمونیک تهران، بخش دیگری از کارنامه هنری اوست.
لطفی همچنین در زمینه آهنگسازی و موسیقی فیلم فعالیت داشته و ساخت موسیقی آثاری همچون «مادیان» به کارگردانی علی ژکان، «کنار برکه‌ها»، «دخترک کنار مرداب»، «آهوی وحشی» و مجموعه تلویزیونی «رعنا» را در کارنامه دارد.
موسیقی فیلم «مادیان» برای او لوح زرین و دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر را به همراه داشت. در حوزه تألیف نیز کتاب «روش نوین مبانی اجرای موسیقی» از آثار شاخص اوست که در سال ۱۳۸۲ جایزه کتاب سال موسیقی را دریافت کرد. کتاب «اندیشه‌های موسیقایی» نیز از دیگر تألیفات اوست.
از دیگر فعالیت‌های علمی و فرهنگی وی، می‌توان به عضویت در شورای ارزشیابی هنرمندان کشور، هیئت واژه‌گزینی موسیقی فرهنگستان زبان و ادب فارسی و گروه هنر و معماری شورای عالی برنایزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی اشاره کرد.
این استاد برجسته موسیقی کشور،مچنین در سال ۱۳۸۱ در راه‌اندازی گروه موسیقی دانشگاه گیلان نقش داشت؛ اقدامی که پیوند دوباره فعالیت‌های علمی و هنری او را با زادگاهش نشان می‌دهد.
شریف لطفی از جمله هنرمندانی است که کارنامه‌اش تنها با آثار ساخته‌شده یا اجراهای موسیقایی سنجیده نمی‌شود؛ بخش مهمی از میراث او در ساختن بستری برای آموزش، پرورش و فعالیت نسل‌های بعدی موسیقی‌دانان ایران شکل گرفته است. هنرمندی که از رشت آغاز کرد و در مسیر حرفه‌ای خود، سهمی ماندگار در توسعه موسیقی دانشگاهی کشور بر جای گذاشت.
چراغ‌های روشن گیلان روایتی از سرمایه‌های انسانی این سرزمین است؛ چهره‌هایی که با دانش، خلاقیت و تلاش خود، نام گیلان عزیز را در عرصه‌های ملی و فراتر از آن درخشان کرده‌اند.